Mononukleoza,czyli choroba pocałunków

Mononukleoza to choroba zakaźna, która z racji tego,że łatwo się nią zarazić za pomocą śliny,nazywana jest też bardzo często 'chorobą pocałunków'. Wywołuję ją wirus Epsteina- Baara(EBV) z grupy Herpes. Jest to dość powszechnie zanany wirus i spotyka się go głównie u osób, które minęły próg lat 40- stu. Jednakże dotyka on przede wszystkim osoby w wieku od 15 do 30 lat- nie oznacza to jednak,że na ową chorobę nie zapadają dzieci.

Kto może zachorować ?
Otóż bardzo duży procent tej choroby dotyka dzieci w wieku powyżej roku życia do lat dziesięciu. Dlaczego właśnie w takim przedziale wiekowym? Medycyna nie potrafi dokładnie odpowiedzieć na to pytanie,ale można upatrywać odpowiedzi w jednym,mianowicie w ty,że może młodzi ludzie częściej się całują,niż dorośli. Nie jest to do końca,fachowe stwierdzenie,ale z braku konkretnych wyjaśnień,takie założenie wydaje się bardzo realne.

Wirus
Zakażenie wirusem jest w większości przypadków bezobjawowe i bardzo często jest tak,że wirus 'gości' w organizmie przez całe życie,nie dając o sobie nawet znać.
Po prostu wnika do naszego organizmu,gdzie za jego dalszy rozwój odpowiada nasz układ odpornościowy. Dlatego też,jeśli dobrze się odżywiamy,prowadzimy zdrowy tryb życia,to wirus niekoniecznie da o sobie znać.

W przypadku mononukleozy bardzo niebezpieczna jest ślina,która właśnie przenosi ten niebezpieczny wirus,jakim jest EBV. Zarazić możemy się na wiele sposobów,ale najczęściej ma to miejsce w przypadku całowania czy też picia z tych samych szklanek oraz butelek. Na wirusa EBV narażone są również dzieci w wieku przedszkolnym,które bardzo często wkładają do buzi rożne przedmioty,które są bezpośrednim skupiskiem owego wirusa.

Przebieg choroby
Zakażenie wirusem EBV przebiega bardzo schematycznie i dlatego tuż po zarażeniu następuje tzw.okres inkubacji,czyli rozwijania się choroby. Trwa on zazwyczaj od 30 do 50 dni, po czym następują, typowe już dla tej choroby, objawy. Zalicza się do nich:

ból głowy
nieprzyjemny zapach z ust
dość obfity katar
złe samopoczucie
ciągłe uczucie zmęczenia
bardzo często występuje też opuchnięcie powiek
nagły brak apetytu
wysoka gorączka,która może utrzymywać się nawet dwa tygodnie
ból gardła,taki jak w zwykłym przeziębieniu
powiększone węzły chłonne(głównie na szyi oraz karku),które są bardzo wrażliwe na dotyk
powiększenie śledziony(jest one obecne u prawie 50% chorych na mononukleozę)
powiększenie wątroby
bardzo często występuje tez krwawienie z dziąseł
trudności w przełykaniu,nawet drobnych produktów
nierzadko występuje też 3-dniowa wysypka
powiększenie węzłów pachowych i pachwinowych.

Mononukleoza może też przybrać inną formę,mianowicie przewlekłego zespołu mononukleozy,który to daje o sobie znać w postaci ciągłego zmęczenia organizmu, przez co chory cierpi przy tym tez na bark koncentracji oraz obniża się w ten sposób jego aktywność do pracy oraz do życia.
Gdy objawy są już na tyle rozwinięte,wówczas w gestii lekarzy jest ich łagodzenie,na tym właśnie polega leczenie. Nie każdemu wiadomo,że mowa choroba jest chorobą,która sam reguluje swój postęp,przez co sama się samoreguluje,dlatego też w takim przypadku,chory powinien bardzo dużo odpoczywać i unikać sytuacji stresowych,aby nie 'rozzłościć' choroby.

Może się to komuś wyda śmieszne,ale tak właśnie jest,mononukleoza to choroba,która gdy już zaatakuje,wymaga od organizmu ciszy i spokoju. Poza tym,choroba ta jest bardzo wyczerpująca dla organizmu i nierzadko konieczne jest leżenie w domu.

Jak leczyć mononkleozę ?
Leczenie farmakologiczne nie jest na tyle skuteczne,aby całkowicie pozbyć się mononukleozy. Dostępne leki na działanie wirusa EBV nie wykazują takiej skuteczności w działaniu,dlatego też bardzo często chorzy w trakcie brania leków cierpią na wysypkę,która zazwyczaj mija po kilku dniach. W przypadku leczenia konieczne jest także dostateczne nawadnianie organizmu,dzięki czemu chory uniknie odwodnienia. Poza tym,ważna też jest właściwa dieta,która powinna być bogata w witaminy,dlatego też konieczne jest spożywanie dużej ilości owoców i warzyw.

W przypadku zwalczaniu objawów,pomocne są takie środki jak paracetamol czy ibuprofen,lekarze nie zalecają zażywania aspiryny. Można też leczyć takie objawy domowymi sposobami,na przykład naparami z lipy czy też herbatkami z miodem. Ponadto wskazane jest też płukanie gardła(na przykład rumiankiem) oraz zażywanie tabletek do ssania(na przykład Cholisept).

Możliwe powikłania
W większości przypadków mononukleoza jest chorobą,która przebiega dość łagodnie i bez większych poważniejszych powikłań. Jednakże ma jeden negatywny wpływ na dalsze życie osoby,która ową chorobę przeszła- mianowicie taka osoba w przyszłości może odczuwać większe zmęczenie,nawet po niewielkim wysiłku. Mononukleoza,jak już wspomniano,może być tez przyczyną powikłań,które zdarzają się rzadko,ale jednak.

Do najpoważniejszych powikłań zalicza się pęknięcie śledziony,wówczas niepokojące objawy to omdlenie,osłabienie,bladość,poty oraz dość szybkie tętno. Wówczas konieczne jest wezwanie pogotowia,ponieważ w takich przypadkach przymusem jest zabieg chirurgiczne,który ma na celu usunąć pękniętą śledzionę.

Do innych,równie uciążliwych dla dalszego życia chorego powikłań,zaliczą się też zapalenie mięśnia sercowego, problemy z drogami oddechowymi oraz zapalenie tkanek wokół serca. Jednakże są to powikłania bardzo rzadko występujące,przede wszystkim po bardzo ciężkim przebiegu choroby lub tez po nieodpowiednim jej leczeniu.

Przede wszystkim ostrożność
Mononukleoza to choroba,która może dosięgnąć każdego z nas,dlatego powinniśmy być bardzo ostrożni,ale pamiętajmy o jednym,że osoba,która przeszła ową chorobę zaraża jeszcze nawet do 6 miesięcy,dlatego tak ważna jest ostrożność z naszej strony. Konieczne jest też,abyśmy takiej ostrożności nauczyli nasze dzieci,a wtedy unikniemy wszystkich objawów,jakie niesie ze sobą mononukleoza. Zatem,właściwe przyzwyczajania higieniczne,dają nie tylko nam,ale też i naszym dzieciom,zdrowe życie,bez takiej choroby,jaką jest mononukleoza.

Warto jest przestrzegać higieny,ponieważ nie ma jeszcze szczepionki na mononukleozę.Dlatego też wszystko w dużej mierze zależy od nas,od naszych przyzwyczajeń i od tego,jak dbamy to,aby nie dopuścić do zarażenia wirusem EBV,który na nas czyha ukrycie,a my nawet nie jesteśmy tego świadomi.

Mononukleoza,czyli choroba pocałunków

Zdrowie

Polecamy także:

Galeria

Nawigacja