Trądzik różowaty

Do niedawna trądzik, krosty i zaskórniaki kojarzyły się nam z hormonalną burzą wieku dojrzewania, obecnie jednak coraz częściej do dermatologów trafiają dorośli z trądzikiem mimo iż czas dojrzewania dawno już maja za sobą. Skąd się bierze trądzik różowaty? Jak sobie z nim poradzić? Na te i inne pytania dręczące osoby zmagające się z wspomnianym schorzeniem skóry postaram się odpowiedzieć w poniższym artykule.

Accne Rosacea
Trądzik różowaty (łac. Accne rosacea) to przewlekła choroba skóry, która jest poważnym problemem kosmetycznym o wieloletnim, powracającym przebiegu, dotykająca głównie kobiety między 25 a 50 rokiem życia. Zazwyczaj zaczyna się „niewinnie” od nawrotnego lub stałego rumienienia się twarzy, pojawiania się grudek lub krostek. W daleko posuniętej fazie występuje przerost gruczołów łojowych, obrzęki limfatyczne a nawet zwłóknienia. Przypadłość tą możemy podzielić na trzy postacie, które uzależnione są od stopnia zaawansowania.

I.Postać – rumieniowa, spowodowana jest zazwyczaj nerwicą małych naczyń skóry, która początkowo przejawia się dość mocno zaczerwienioną skórą, utrzymująca się do kilku godzin powodując uczucie gorąca i pieczenia.

II.Postać grudkowo-krostkowa, faza ta następuje wtedy gdy w okolicach trwale i intensywniej utrzymujących się ognisk zaczynają się pojawiać rozszerzone naczynka, krostki, grudki a skóra jest bardziej wrażliwa. Spowodowane jest to niewłaściwym leczeniem trądzika w pierwszym stadium choroby i może się zaostrzać w zależności od pory roku, stanu emocjonalnego, diety oraz zaburzeń żołądkowo jelitowych.

III.Postać przerosła – to najbardziej zaawansowana faza w której występuje znaczny rozrost tkanek miękkich, nasilenie łojotoku oraz powiększenie gruczołów łojowych, nos staje się duży i czerwony, pojawiają się duże zapalne „guziki”.

Bezpośrednia przyczyna występowania Accne rosacea nie jest znana, można jednak wyróżnić kilka czynników które, potęgują jego powstawanie, gdzie na pierwszej pozycji na pewno znalazłby się przewlekły stres i zaburzenia psychiczne, ponieważ trądzik uwielbia nerwusów. Na drugim miejscu znajdują są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, dolegliwości trzustki i dwunastnicy a stosowane przez nas często obłędne diety mogą spowodować zaostrzone zmiany na twarzy. Pozostałe czynniki, które mogą wywoływać trądzik różowaty to:

Zaburzenia hormonalne – objawy nasilają się po przyjmowaniu doustnie leków antykoncepcyjnych, w zależności od cyklu miesiączkowego i w okresie menopauzy;

Nadpobudliwość układu nerwowego – części wegetatywnej, zaburzenia naczynioruchowe;
Ogniska infekcji a w szczególności niewyleczone zęby, zatoki, migdałki;

Czynniki genetyczne – zdarzają się przypadki występowania rodzinnej skłonności do zmian o charakterze nadpobudliwości naczyń włosowatych w skórze;

Promienie ultrafioletowe.

Trądzik różowaty najczęściej występuje na twarzy, jednak może pojawiać się również na skórze głowy, za uszami, na dekolcie oraz na plecach. Objawy pojawiają się początkowo na nosie, następnie przenoszą się na policzki, środkową część czoła i brody oraz w okolicach podszczękowych. Schorzenie ma zazwyczaj symetryczny układ, kształtem przypominający motyla.

Leczenie
Trądziku różowatego całkowicie wyleczyć nie można, istnieją jednak sposoby oraz odpowiednie dermokosmetyki, które zatrzymują lub spowalniają rozwój choroby. Leczenie należy rozpocząć od usunięcia podstawowej przyczyny schorzenia np. jeżeli ktoś jest nerwowy powinien koniecznie się wyciszyć, brać środki uspakajające i co najważniejsze - nauczyć się relaksować. Drobne zaczerwienienia można smarować Tormentiolem lub naświetlać je lampą solux z niebieskim filtrem - pozwala to ograniczyć zewnętrzne oznaki choroby, ale ich nie leczy.

Unikać trzeba stresu i emocji, sauny, solarium, gorących kąpieli oraz leżenia plackiem na plaży.
Zrezygnować należy z ostrych przypraw, czekolady, kawy, palenia papierosów, picia wysokoprocentowych alkoholi, unikać chipsów i hamburgerów, nie pić i nie jeść gorących potraw.
Ponadto lekarze zalecają terapię dermatologiczną, która uzależniona jest od rozwoju choroby:

w okresie rumieniowym, powinniśmy stosować miejscowe preparaty łagodzące i zmniejszające podrażnienia;
w okresie grudkowo-krostkowym, najczęściej zalecane jest miejscowe stosowanie antybiotyków, takich jak metronidazol lub 20% kwas azelainowy;
w okresie przyrosłych, widocznych „guzików” stosuje się elektrokoagulację, laser argonowy lub barwnikowy.

W terapii trądziku różowatego niezwykle ważne jest łączenie kilku metod, ponieważ daje to większą gwarancję na trwałe pozbycie się schorzenia. W tym celu dermatolodzy często proponują zabiegi mające na celu pobudzanie komórek skóry do odnowy, ponieważ zmiany trądzikowe znikają szybciej, gdy skóra jest gładsza.

Efekt ten dają:
peelingi medyczne przy użyciu kwasu glikolowego, migdałowego lub TCA;
kriopeeling, czyli zamrażanie chorych tkanek ciekłym azotem;
mikrodermabrozja, zabieg polega na mechanicznym ścieraniu zrogowaciałych tkanek za pomocą specjalnego aparatu;

Odpowiednia pielęgnacja
Skóra trądzikowa wymaga nie tylko leczenia ale również szczególnej troski na co dzień. Najlepiej poradzić się dermatologa, który poleci kosmetyki odpowiednie dla Twojej cery. Nie zapomnijmy jednak, że chociaż trądzik jest chorobą uciążliwą i uwarunkowaną wieloma czynnikami, to mimo wszystko nie ma nic wspólnego z chorobami zakaźnymi i w żaden sposób nie można zarazić się nim przez kontakt z osobą cierpiącą na to schorzenie.

Trądzik różowaty

Polecamy także:

Galeria

Nawigacja