Ona z Wenus on z Marsa

Tytuł, który możemy przeczytać wyżej to metaforyczne ujęcie różnic jakie występują między kobietą a mężczyzną. Tak naprawdę różnimy się pod każdym względem : zarówno w kwestii fizycznej jak i psychicznej. Mimo tego nie wyobrażamy sobie życia w pojedynkę – faktycznie może ten stan jest dobry, ale tylko przez krótki okres czasu. Człowiek już taką ma naturę, że potrzebuje wsparcia i bliskości drugiej osoby, aby dzielić się z nią zarówno swoimi troskami jak i radościami.

Jak już wspomniałam na samym początku między kobietą a mężczyzną występują diametralne różnice, zatem zadziwiający okazuje się fakt, że mimo to potrafią oni wejść ze sobą w związek partnerski. Oczywiście wcale nie jest to takie proste jakby mogło się wydawać. Aby związek miał stabilne fundamenty i stale się rozwijał niezbędnym elementem jego budowy jest odpowiednia komunikacja pomiędzy dwojgiem ludzi.

Związek przyczynia się do niesamowitej więzi łączącej dwójkę ludzi. Przywiązujemy się do partnera przez co wyjątkową uwagę przykładamy do każdego słowa, które on wypowie w naszym kierunku. Jeśli są one nacechowane negatywnie ranią szczególnie mocno, przez co albo brniemy dalej doprowadzając do kłótni, co tyczy się głównie osób ze zdecydowanie większym temperamentem, albo też odsuwamy się na bok, zasmuceni tym co usłyszeliśmy.

Często dochodzi do tzw. nadinterpretacji poszczególnych słów skierowanych w naszym kierunku. Nasz partner nie koniecznie miał na myśli to samo co my, przez co dochodzi do niepotrzebnych konfliktów. Przyczyna tkwi nie w samej sytuacji, która dzieje się na bieżąco, a w braku umiejętnej komunikacji występującej między partnerami.

Kolejnym problemem, który wiąże się właśnie z ową komunikacją to trudność w wyrażaniu uczuć. Jedne osoby się wstydzą czułych wyznań, inne natomiast boja się ośmieszenia w oczach partnera. Warto się więc zastanowić nad tym faktem...Przecież po to wchodzimy w związek, aby być dla siebie odpowiednim oparciem, więc zarówno wstyd jak i obawa nie powinny mieć w tym przypadku wogóle miejsca.

Warto jest też zwrócić uwagę na częstotliwość i zabarwienie słów, które kierujemy do partnera. Czułe słowa powinny być wypowiadane z należytą delikatnością, tak, aby sprawiały swoistą przyjemność partnerowi, a jednocześnie uświadomiły mu, że nam na nim zależy. Wbrew wszelkim pozorom to naprawdę ważny element związku, bowiem buduje psychiczne uwarunkowania do pogłębienia więzi z partnerem. Jednak słowa te muszą być wypowiadane wiarygodnie i adekwatne do sytuacji, w której się znajdujemy.

Przykładowo jeśli kilkanaście razy wypowiemy do naszego partnera słowa „ kocham cię”, kiedy on śpieszy się do wyjścia, przyrządza kolację, bądź tez wykonuje jakieś inne prace domowe, i później powtórzymy je, kiedy będziemy znajdować się wieczorem w jego objęciach, wejdą one w wymiar swoistej rutyny, co przyczyni się do spadku ich natężenie emocjonalnego. Zatem nie będą one odbierane w takim kontekście , jaki jest ich pierwotnym założeniem.

Kolejny aspekt jaki uwidacznia się w procesie komunikacji w związku jest różnica z jaką kobiety i mężczyźni podchodzą do spraw wyznawania uczuć. Damska część zwraca uwagę na każde słowo, które jest w jej kierunku kierowane, uwielbia słuchać wyznań swojego partnera. Im więcej mówi, tym większą satysfakcję osiągają. Niestety podejście mężczyzny do kwestii uczuć jest już odrębne.

Oni z reguły nie lubią mówić o swoich uczuciach – kobiety natomiast zarzucają im nieczułość, bądź też w gorszym wypadku wygasanie uczuć względem niej. Nie ma nic bardziej mylnego. Mężczyźni odkąd tylko sięgniemy pamięcią od dzieciństwa wkraczali w proces „suchego wychowania”. Mieli stać się prawdziwymi mężczyznami, których atrybutami jest odwaga, waleczność, ryzyko i zdobyte doświadczenie. Słynne przysłowie „ mężczyźni nie płaczą” nie wzięło się znikąd.

Dlatego męska część naszego globu nie potrafi tak wylewnie mówić o swoich uczuciach. Stąd też kobiety nie powinny obarczać swojego partnera zarzutami – jeśli brakuje im czułych słów, warto o tym porozmawiać z partnerem i oswoić go ze swoimi potrzebami. Wyrzuty i wewnętrzny żal nic nam nie pomoże, czasem musimy się otworzyć na swoistą otoczkę, która uwarunkowuje nasze zachowanie i nie zawsze jest od nas zależna.

Ponadto różnice, które nas dzielą musimy także w pewnym stopniu zaakceptować, a nie zmieniać na siłę. Decydując się na związek z daną osobą, akceptujemy nie tylko jej atuty i względy, ale także wady, które z biegiem czasu można w pewnym stopniu ograniczyć, czy też eliminować, ale nie wolno robić tego za wszelką cenę – ideału nie było, nie ma i nie będzie, a wzajemne, ciągłe „docieranie się” połączone z notorycznymi wyrzutami i pretensjami na pewno nie zaowocuje rozbudowaniem więzi w związku.

Następny błąd jaki popełniamy w naszej komunikacji w związku to fakt, iż nie mówimy wprost o tym o czym myślimy, czego oczekujemy od naszego partnera – licząc na to, iż on się domyśli. Nie ma nic bardziej błędnego, to co może nam przejść przez myśl wcale nie musi przejść naszemu partnerowi.

To z kolei przekłada się na wzajemne pretensje. Jedna strona jest oburzona, ponieważ coś nie zostało wykonane wg jej myśli,druga strona natomiast ma pretensje, że nie została poinformowana. Zatem dojście do porozumienia w takiej sytuacji jest niemal niemożliwe.

Jeśli chcemy tworzyć idealny związek nie możemy tylko brać, musimy też nauczyć się dawać. Istotnym faktem jest właściwa komunikacja między dwojgiem ludzi. Musimy zrozumieć wszelkie różnice jakie wynikają z naszej płci, jak i osobowości, tylko wtedy będziemy mogli cieszyć się owocnym związkiem, w którym stale będzie wzrastać więź emocjonalna między dwojgiem partnerów.

Ona z Wenus on z Marsa

Polecamy także:

Galeria

Nawigacja