Kryzys lizboński

Francja szykująca się do objęcia Prezydencji nad UE być może zaskoczy Europę salomonowym rozwiązaniem "kryzysu lizbońskiego".

Opadły już pierwsze emocje związane z odrzuceniem Traktatu Lizbońskiego przez Irlandczyków. Pojawiły się różne scenariusze związane z jego ewentualną przyszłością. Statystyki pokazały, że wśród głosujących na NIE ogromną część stanowili:

1. obywatele, którzy otwarcie przyznali, że kompletnie nie rozumieją tekstu i nie mogą w związku z tym go popierać (wśród "nierozumiejących" miał ponoć znaleźć się także odpowiadający za wewnętrzny rynek Unii irlandzki komisarz McCreevy !).

2. obywatele, którzy myśleli, że traktat wprowadza aborcję, eutanazję, małżeństwa homoseksualne ( nie ma w traktacie takich zapisów).
Biedni twierdzili, że traktat jest dla bogatych. Bogaci, że jest za bardzo prosocjalny.

Fakty pokazują, że mieli prawo nie wiedzieć. Znajomy irlandzki poseł twierdzi, że rządowa informacyjna kampania o traktacie ruszyła w Irlandii zaledwie 3 tygodnie przed referendum, zaś jego przeciwnicy pracowali nad opinią publiczną dobre pół roku.

Panuje opinia, że Irlandczycy powiedzieli przede wszystkim NIE swojemu rządowi, który zmagał się z wewnętrznymi problemami przez ostatnie sześć miesięcy - a przy okazji wyszło, że także Europie. Nie bez wpływu na wynik referendum było także i to, że w Irlandii jest obecnie 200 tys bezrobotnych, a 90% nowych miejsc pracy zajęli przybysze z nowej Europy...

Wynik referendum jest wiążący i trzeba go uszanować, ale na temat traktatu mają prawo wypowiedzieć się też pozostałe kraje. Czeski prezydent już sygnalizuje, że nie podpisze traktatu. Nie jest do końca jasna sytuacja w Wielkiej Brytanii.

Możliwe, że gdyby kontynuowano ratyfikację tzw. Konstytucji dla Europy (poprzedniczki Traktatu Lizbońskiego) i poza Francją i Holandią także inne kraje odniosłyby się z rezerwą do wspólnego pomysłu, to wynegocjowany następny traktat byłby doskonalszy, a kampania informacyjna pełniejsza i jakościowo lepsza.

Mówi się, że należy rozpocząć obywatelską debatę w Irlandii na temat obaw związanych z traktatem, po ich wyjaśnieniu być może tak jak to już miało miejsce w tym kraju w przeszłości - powtórzyć referendum. Trzeba dać Irlandii czas na analizę sytuacji, zaproponowanie dróg wyjścia z impasu...
Sytuacja jest jednak dużo bardziej skomplikowana. Rządy, które podpisały traktat niewiele zrobiły, by go przybliżyć ludziom i stąd u wielu obywateli poczucie, że coś się dzieje za ich plecami, może wbrew ich interesom.

Wielu ocenia, że Europa utknęła w najgłębszym jak dotąd kryzysie. Z jednej strony bez wątpienia pilnie potrzebna jest nowa podstawa traktatowa regulująca przynajmniej kwestię wspólnej polityki energetycznej i socjalnej, z drugiej jednak strony należy wyjaśnić obywatelom dokąd idziemy i jakie w ogóle istnieją drogi na przyszłość. Główny cel Unii, jakim było utrzymanie pokoju w Europie zszedł na daleki plan.

Coraz więcej obywateli o nim zapomina, albo w ogóle sobie go nie uświadamia. Do końca czerwca br. zapadną pierwsze decyzje - co dalej z traktatem. Na razie pewne jest jedynie to, że Traktat Lizboński nie wejdzie w życie 1 stycznia 2009 r.

Kryzys lizboński

Bizneswoman - Artykuły

Polecamy także:

Galeria

Nawigacja